Jesteś tutaj:

Uprawa pomidorów koktajlowych z sukcesem

Choroby pomidorów - zestawienie
Nawożenie i podlewanie pomidorów
Odmiany pomidorów - charakterystyka najlepszych
Rozsada i sadzonki pomidorów
Uprawa pomidorów
Uprawa pomidorów w doniczkach
Uprawa pomidorów w gruncie
Właściwe sadzenie pomidorów

Uprawa pomidorów koktajlowych z sukcesem

Chyba żadne warzywo nie cieszy się tak wielką popularnością i uwielbieniem jak aromatyczne i soczyste pomidory koktajlowe. Trudno się temu dziwić bo są one nie tylko bardzo zdrowe, ale również wyróżniają się wybornym smakiem. Poza tym możliwości ich wykorzystania w kuchni są właściwie niezliczone. Pomidory stanowią podstawowy składnik letnich sałatek, surówek, chłodników, orzeźwiających soków oraz popularnego leczo. I mimo iż najchętniej są spożywane latem, sięga się po nie również przez pozostałą część roku. Znakomicie nadają się do smażenia, gotowania, wekowania, a nawet mrożenia, dlatego też są doskonałym dodatkiem do sosów, dań kuchni śródziemnomorskiej (risotto, pizza, spaghetti) oraz zup (przede wszystkim pomidorowej). Przyrządza się z nich również przeciery i ketchupy, a suszonymi aromatyzuje się oleje bądź dodaje do potraw gotowanych bądź pieczonych.


Wartości odżywcze


Pomidory koktajlowe składają się głównie z wody, dlatego mają małą wartość kaloryczną, mimo to zawarte w nich substancje odżywcze są nie do przecenienia. W ich składzie znajdziemy przede wszystkim związki mineralne z potasem na czele (również fosfor, wapń, magnez, sód i inne), witaminy (ogromna ilość wit. C oraz A, B, K), kwasy organiczne (foliowy, szczawiowy) biotynę i mnóstwo innych wartościowych składników. Czerwone owoce obfitują dodatkowo w likopen (lepiej przyswajalny po przetworzeniu np. w postaci ketchupu lub z dodatkiem tłuszczu), a żółte i pomarańczowe w karoten.

Pomidory koktajlowe

Pomidory koktajlowe

Własna uprawa


Z pewnością każdy miłośnik tych wspaniałych warzyw, chciałby móc samodzielnie je wyhodować i bez ograniczeń delektować się ich smakiem. Jest to jak najbardziej osiągane, o ile mamy do dyspozycji choćby niewielki balkon od strony dostatecznie widnej (np. południowo-wschodniej) i nieco dobrych chęci. Wprawdzie wielkoowocowe odmiany wymagają sporo zachodu i zwykle uprawia się je pod osłonami bądź w gruncie, ale za to ich mniejszy odpowiednik tzw. pomidory koktajlowe, można już z powodzeniem uprawiać również w balkonowej skrzynce. Wbrew pozorom nie jest to bardzo skomplikowane, o ile przestrzega się kilku podstawowych zasad.


Rozsada


Przede wszystkim należy zacząć od przygotowania rozsady, gdyż w naszym klimacie jest to najlepszy sposób uprawy tych ciepłolubnych warzyw. Nasiona odpowiedniej odmiany wysiewa się w III-IV do skrzynek i przechowuje w miejscu widnym oraz ciepłym. Po ukazaniu się 4 listków na siewkach, rośliny należy przepikować do pojedynczych pojemników i ustawić w miejscu bardzo widnym i ciepłym, ale nie bezpośrednio nasłonecznionym. Dość trudno uzyskać dorodną rozsadę we własnym zakresie, o ile nie posiada się ogrzewanego inspektu lub szklarni (w nieodpowiednich warunkach świetlnych, wilgotnościowych i cieplnych, szybko się wyciągają i mogą zapadać na choroby grzybowe), dlatego lepiej kupić gotowe, zdrowe sadzonki u sprawdzonego hodowcy bądź w centrum ogrodniczym. Na zewnątrz wysadza się je dopiero po 15.V i to bez względu na to, czy będą uprawiane w gruncie czy w pojemnikach. Jeśli mają rosnąć w skrzynkach balkonowych, głębokość pojemnika nie powinna być mniejsza niż 20 cm. a w typową skrzynkę o długości ok. 40 cm. nie powinno się wsadzać więcej niż jeden krzaczek (silnie rosnące) bądź maksymalnie dwa (karłowe).

Pomidory koktajlowe

Pomidory koktajlowe



Wymagania uprawowe


Warzywa oczekują podłoża zasobnego w składniki pokarmowe, próchniczego oraz stosunkowo lekkiego. Nie lubią gleb zimnych, ciężkich i podmokłych. W skrzynce można je posadzić do specjalnej mieszanki przeznaczonej pod uprawę warzyw, ale równie dobrze poradzą sobie w typowej ziemi kwiatowej. Wprawdzie oczekują nawożenia, ale w uprawie na własny użytek, zdecydowanie lepiej wykorzystać do tego celu nawozy naturalne niż mieszanki sztuczne (np. kompost, biohumus, rozcieńczona gnojówka z pokrzyw). Szczególnie cenna jest właśnie gnojówka z pokrzyw, bogata w składniki mineralne i ważny dla pomidorów potas, pozwalający na ładne wybarwienie owoców. Kolejny warunek powodzenia uprawy to właściwe stanowisko i temperatura. Pomidory koktajlowe oczekują ciepła i słońca, dlatego powinny być posadzone w miejscu dostatecznie jasnym i ciepłym. Jeśli będą uprawiane na balkonie, w okresie największego nasłonecznienia (w południe), należy krzaczki cieniować, aby nie doszło do poparzeń liści. Rośliny nie lubią przesuszania, dlatego ziemia w pojemniku powinna być stale lekko wilgotna. W utrzymaniu właściwej wilgotności z pewnością pomoże nam ściółkowanie krzaczków. Należy pamiętać, aby przy podlewaniu unikać moczenia liści, gdyż pomidory bardzo tego nie lubią. Owoce w dobrych warunkach zaczynają dojrzewanie w lipcu-sierpniu (w zależności od odmiany). W czasie dużych upałów (powyżej 30°C) lub przedłużających się chłodów(temp. poniżej 10°C) ich owocowanie może zostać zahamowane.

 

Zobacz także: Odmiany pomidorów - charakterystyka najlepszych


Odmiany


Drobnoowocowe odmiany pomidorów, nie wymagają zwykle zapylania, gdyż są wiatropylne. Są też nieco odporniejsze na choroby, od swoich wielkoowocowych krewniaków oraz bardziej aromatyczne i słodkie. Jeśli uprawiamy rośliny wysokie (np. „Pokusa”, „Koralik” oraz ciekawa odmiana o prawie czarnych owocach „Black Cherry”) będziemy musieli je podwiązywać lub podpierać palikami, ze szczególną uwagą traktując odmiany o długich gronach (np. żółty „Cytrynek groniasty” lub czerwone „Koralik”  i  „Piko”), w przypadku odmian karłowych (np. „Balkonii  Red”, „Maskotka”, „Ola”),  takie zabiegi są absolutnie zbędne, podobnie jak usuwanie tzw „wilków” czyli pędów wyrastających z kątów liści.

Pomidory koktajlowe

Pomidory koktajlowe

Choroby


Niestety nawet stosunkowo odporne na choroby drobnoowocowe pomidory, mogą zachorować, gdyż jest to grupa warzyw bardzo podatna na rozmaite patogeny szczególnie pochodzenia grzybowego (np. szara pleśń, zaraza ziemniaczana, alternarioza, antraknoza, brunatna plamistość liści, czarna zgnilizna owoców bądź zgorzel siewek) oraz bakteryjnego (rak bakteryjny, czarna plamistość bakteryjna). Porażone rośliny można spróbować opryskiwać odpowiednim preparatem (warto zacząć od środków na bazie wyciągów roślinnych), a jeśli zabiegi szybko nie przyniosą rezultatów, porażone rośliny należy usunąć z uprawy i spalić.

Autor: Katarzyna Józefowicz

Koniecznie zobacz