Szczawik, Oxalis - żółty, trójkątny i deppego

Jesteś tutaj:

Szczawik, Oxalis - żółty, trójkątny i deppego

0/5 (0 ocen)

Istnieje ponad 800 gatunków szczawika, w stanie naturalnym spotkać je możemy w Ameryce Południowej, na południu Afryki, jak również w Europie i Azji. Rosnące dziko na terenie Polski szczawiki zajęczy, rożkowy i żółty są bardzo powszechnymi chwastami. Szczawik jest łatwy w uprawie. Z powodzeniem może być uprawiany zarówno jako roślina doniczkowa w domu, jak i rabatowa na zewnątrz. W pomieszczeniach niektóre gatunki szczawika mogą kwitnąć niemal przez cały rok, pod warunkiem że zapewnimy im dużo światła.

Znajdziemy wśród nich rośliny jednoroczne i wieloletnie. Uprawiane na zewnątrz z reguły traktowane są jako wspaniałe rośliny jednoroczne. Tylko niektóre gatunki mogą przetrwać zimę. Ich liście przypominają liście koniczyny, zwijają się na noc, a w słońcu znów rozkładają. Trójkątne liście mogą mieć intensywny fioletowy, zielony, czerwony kolor, spotkamy również okazy o liściach wielobarwnych. Ozdobę stanowią również drobne, białe, różowe, żółte lub czerwone kwiaty.


Szczawik żółty (Oxalis stricta)


Szczawik żółty jest rośliną wieloletnią. Uprawiany bywa jednak jako jednoroczna. Gatunek bardzo popularny w Polsce. Rośnie w lasach, na łąkach i nieużytkach. Powszechny chwast ogrodów, sadów, pól i trawników. Do ogrodu możemy go łatwo przynieść w doniczkach z roślinami zakupionymi w szkółkach czy sklepach. Jest to mało wymagająca roślina. Może rosnąć niemal wszędzie, w słońcu lub w cieniu, zarówno na dobrych, jak i na słabszych glebach. Woli jednak stanowiska w półcieniu i dość wilgotne. Najlepiej rośnie na podłożu próchnicznym, gliniastym lub piaszczysto-gliniastym. Nie powinno ono zawierać dużych ilości wapnia.

Szczawik żółty może dorastać od 10 do 30 cm wysokości. Tworzy wzniesione łodygi, które mogą się pokładać. Liście złożone z trzech listków w kształcie serca wyrastają na długich ogonkach. Na początku lata pojawiają się żółte kwiaty o pięciu płatkach. Wyrastają one pojedynczo lub nawet po pięć w kątach liści. Poszczególne kwiaty szybko przekwitają, jednak okres kwitnienia trwa od czerwca do października. Rośliny wytwarzają duże ilości nasion, które łatwo rozsiewają się na sporej powierzchni. Na wiosnę przeważnie w maju nowe rośliny wyrastają z nasion lub z podziemnych rozłogów, które przetrwały zimę.


Szczawik trójkątny (Oxalis triangularis)


Szczawik trójkątny ze względu na kolor jest nazywany także purpurowym. Gatunek ten wywodzi się najprawdopodobniej z Brazylii. W wielu miejscach uprawiany jako ozdobna roślina doniczkowa. W cieplejszym klimacie może być sadzony w ogrodach, tak jak w Polsce, jako roślina sezonowa. Nie jest mrozoodporny i może przemarzać, dlatego wymaga zimowania w pomieszczeniu, gdzie temperatura nie spada poniżej 0°C. Szczawik trójkątny do dobrego wzrostu wymaga gleb przepuszczalnych i zasobnych w próchnicę, najlepiej o lekko kwaśnym odczynie. Lubi podłoże wilgotne, ale dobrze zdrenowane. Na stanowisku słonecznym będzie czuł się najlepiej, jednak zbyt silne słońce może powodować poparzenie liści. Uprawę w domu możemy prowadzić przez cały rok, jednak w okresie zimowym roślina nie będzie wyglądać już tak atrakcyjnie. Do bujnego wzrostu wymaga ona okresu spoczynku, dlatego co maksimum trzy lata należy ją zasuszyć. Robimy to na jesieni, po przekwitnięciu, gdy liście zaschną przestawiamy roślinę w chłodniejsze miejsce, gdzie panuje temperatura ok. 10–12°C. W marcu podziemne kłącza rozdzielamy i przesadzamy do nowych doniczek.

Szczawik trójkąty jest niewielką byliną, która może tworzyć kępy dorastające do 30 cm wysokości. Pod ziemią ma łuskowate kłącza, przez podział, z których możemy rozmnożyć roślinę. Liście złożone z 3–4 trójkątnych elementów, osadzone są na długich ogonkach. Przeważnie mają kolor ciemnofioletowy i jaśniejszy rysunek, choć spotkać możemy odmiany o zielonych liściach. Drobne kwiaty mogą mieć barwę białą, jasnoróżową lub różową. Skupione są po 3–7 w niewielkie, delikatne kwiatostany. Okres kwitnienia szczawika trójkątnego może trwać nawet 6 miesięcy.


Szczawik Deppego (Oxalis deppei)


Pochodzący z Meksyku szczawik Deppego również wymaga zimowania w pomieszczeniu. Uprawiany jest w wielu krajach, jako roślina doniczkowa i rabatowa. Preferuje miejsca słoneczne i zaciszne. Trzeba zapewnić mu przepuszczalne i żyzne podłoże. Dobrze znosi przesuszenie, jednak w czasie przedłużającej się suszy wymaga podlewania. W trakcie wzrostu warto co jakiś czas zasilić go nawozem wieloskładnikowym. Jesienią w październiku wykopujemy bulwki i przechowujemy w chłodnym, ale zabezpieczonym przed mrozem pomieszczeniu. W następnym sezonie sadzimy je w kwietniu lub maju. Szczawik ten bardzo łatwo się rozmnaża. W ciągu jednego roku wokół głównej bulwy wyrośnie kila mniejszych. Uprawiany w doniczkach jest rośliną całoroczną.

Gatunek ten jest wieloletnią rośliną bulwiastą. Tworzy gęstą kępę liści. Może dorastać do 20 cm wysokości. Liście pojawiają się w maju i są dekoracyjne do pierwszych przymrozków. Sercowate listki mają kształt czterolistnej koniczyny. Ich liście są bardzo ciekawie ubarwione: od wewnątrz mają purpurowoczerwoną barwę, a ich końce są intensywnie zielone. W czerwcu pojawiają się drobne, czerwone, ciemnoróżowe lub białe kwiaty. Roślina powtarza kwitnienie aż do jesieni. czytaj dalej...

Koniecznie zobacz