Stefanotis bukietowy (Stephanotis floribunda)

Jesteś tutaj:

Stefanotis bukietowy (Stephanotis floribunda)

3,4/5 (99 ocen)

Wśród roślin jakie uprawiamy w mieszkaniach, znajdują się również pięknie kwitnące pnącza. Stanowią szczególną dekorację, gdyż ich ozdobą są nie tylko liście wyrastające na długich pędach, ale również urocze kwiaty. A kiedy dodatkowo wspaniale pachną, taka roślina staje się niebywale atrakcyjnym kwiatem pokojowym. Wśród wielu takich pnączy znajduje się również stefanotis bukietowy  (Stephanotis floribunda), należący do rodziny toinowatych i pochodzący z Madagaskaru.


Charakterystyka wyglądu


W naturze potrafi osiągać długość nawet ponad 6 metrów, w uprawie doniczkowej dorasta jednak zwykle do 2-3 m. Posiada długie brązowe pędy, które z wiekiem drewnieją. Liście stefanotisa są zielone, owalne i zakończone spiczasto. Posiadają woskowy nalot i są podobne do liści spokrewnionej z nim woskownicy, ale nieco delikatniejsze i bardziej wiotkie. Pnącze zakwita śnieżno białymi, dość dużymi (dł. ok. 6 cm.) dzwonkowatymi kwiatami, zebranymi po kilka w zwisające na krótkich szypułkach grona. Kwiaty wydzielają wspaniały zapach, podobny nieco do zapachu jaśminu. Zakwitają zwykle w miesiącach V – VIII i dość długo utrzymują się na roślinie.


Warunki uprawy


Aby jednak mogły się zawiązać i rozwinąć, konieczne jest spełnienie pewnych warunków.  Najistotniejszym z nich jest zapewnienie pnączu właściwych temperatur. Stefanotis należy do tych roślin, które oczekują okresu spoczynku. Dlatego podczas wegetacji czyli od III – X wymaga dość wysokiej temperatury w przedziale 20-25°C, natomiast od X – II powinien stać w pomieszczeniu słabo ogrzewanym, gdzie będzie panowała temperatura w granicach 10-12°C. Oczywiście nie przenosimy raptownie rośliny z temperatury 25°C do 10°C, kiedy tylko zaczyna się październik, a stopniowo ją do tego przygotowujemy, zmniejszając powoli zakres dostępnego ciepła, zaprzestając nawożenia i rzadziej podlewając podłoże.

Należy jednak pamiętać, że przez cały rok, tak więc również podczas zimowego spoczynku, stefanotis wymaga stanowiska dostatecznie widnego. Nie może stać w bezpośrednim słońcu, ale w cieniu będzie również źle rósł i może nie zakwitnąć.

Stefanotis (Stephanotis)

Stefanotis (Stephanotis)

Podlewanie


Ze względu na swoje woskowate liście, lepiej zniesie chwilowe niedobory wody, niż zalanie bryły korzeniowej. Najlepiej podlewać roślinę wtedy, gdy wierzchnia warstwa podłoża w doniczce lekko przeschnie, głębiej powinno być jednak zawsze wilgotno. Trzeba też pamiętać o usuwaniu nadmiaru wody z podstawka. Woda przeznaczona do podlewania powinna mieć temperaturę pokojową, gdyż pnącze jest dość wrażliwe na nagłe wahania temperatur i nie lubi zimnego podłoża.


Wprawdzie stefanotis zniesie suche powietrze panujące w naszych mieszkaniach, ale zdecydowanie lepiej będzie się rozwijał, jeśli zapewnimy mu podwyższoną wilgotność w powietrzu. Możemy go zraszać letnią woda lub ustawić doniczkę na wilgotnych kamykach.

Stefanotis (Stephanotis)

Stefanotis (Stephanotis)

Przesadzanie i rozmnażanie


Przesadzając roślinę, staramy się robić to tylko wtedy, kiedy dotychczasowa doniczka jest już wyraźnie zbyt mała. Stefanotisy maja dość delikatny system korzeniowy i są wrażliwe na jego uszkodzenia. Dla rośliny należy wybrać ziemię kwiatową lub przygotować ją na bazie torfu, ziemi kompostowej i piasku. Pnącze lubi bowiem dość żyzne i lekkie podłoże. Należy też koniecznie pamiętać, o wyłożeniu dna doniczki drenażem np. z kulek keramzytu. Podczas zabiegu przesadzania, warto pnącze rozmnożyć, pobierając sadzonki pędowe, które ukorzenia się w wilgotnym i ciepłym podłożu. czytaj dalej...

Koniecznie zobacz