Jesteś tutaj:

Hiacynt w doniczce - uprawa domowa

Fiołek afrykański (Sępolia) - pielęgnacja i rozmnażanie
Hibiskus, Ketmia (Róża Chińska) w doniczce
Jak prawidłowo uprawiać hiacynty?
Narcyzy - uprawa i pielęgnacja
Pierwiosnek (prymulka) w ogrodzie i doniczce
Podlewanie hiacynta doniczkowego
Tulipany - odmiany, uprawa i pielęgnacja

Hiacynt w doniczce - uprawa domowa

Hiacynt (Hyacinthus) należy do rodziny liliowatych i wywodzi się z obszarów Bliskiego Wschodu oraz Azji Mniejszej. Do Europy roślinę przywieziono w XVI wieku, ale dopiero w następnym stuleciu została doceniona i zyskała na popularności. Nazwa hiacynt według legendy ma mitologiczne korzenie – pochodzi od imienia Hyakinthos (syna króla Sparty, oblubieńca Apolla), który został śmiertelnie raniony, a z jego rany wyrósł kwiat nazwany na jego cześć. Hiacynty są barwną ozdobą przydomowych ogrodów, ale dobrze sprawdzają się też jako kwiat doniczkowy.


Charakterystyka


Hiacynt jest ozdobną rośliną cebulową, której pęd kwiatowy osiąga wysokość w granicach 20−30 cm. Niewielkie kwiaty w kolorach białym, żółtym, niebieskim lub czerwonym i ich odcieniach, zebrane są w groniasty kwiatostan, umieszczony na pędzie. Jedno kwiatowe grono składa się z 12−35 kwiatów. Hiacynt kwitnie od końca zimy do połowy wiosny, utrzymując kwiaty przez 10−20 dni. Długie i wąskie liście, wyrastające ze środka cebuli, otaczają pęd kwiatowy. Cebula rośliny o rozmiarach 4−6 cm jest pokryta łuską.

Kolor kwiatów uzależniony jest od odmiany rośliny. Zazwyczaj uprawianym w warunkach domowych jest hiacynt wschodni w odmianach: Anne Marie – o kwiatach jasnoróżowych, Pink Pearl – kwiaty w ciemniejszym odcieniu różu, Bismarck – odmiana o kwiatach błękitnych, Delft Blue – kwiatostan w odcieniu niebieskim, L’Innocence – kwiaty w kolorze białym, Jan Bos – karminowo-czerwone grono i City of Haarlem – z cytrynowożółtym kwiatostanem.

Różnokolorowe hiacynty doniczkowe

Różnokolorowe hiacynty doniczkowe


Uprawa

Hiacynt „sklepowy”

Dojrzały egzemplarz hiacynta można kupić w kwiaciarni lub markecie od listopada do kwietnia. Taka roślina wymaga jedynie regularnego podlewania. Miejsce w którym postawimy doniczkę z kwiatem jest obojętne, jednak roślina znajdująca się w zbyt dużej odległości od bezpośredniego źródła światła przejawia tendencję do wybujania się. Po ustaniu kwitnienia hiacynt należy nadal podlewać do momentu aż jego liście się zeschną. Jeżeli chcemy cieszyć się nowym okazem hiacynta w następnym roku, cebulę należy wyjąć z doniczki, oczyścić i przenieść w suche miejsce.

Hiacynty w doniczce

Hiacynty w doniczce

W doniczce

O wiele więcej radości dostarczy nam samodzielna uprawa hiacynta od podstaw. Cebulę rośliny możemy pozyskać od zeszłorocznej, uprawianej przez nas rośliny lub zakupić. Sadzenie przeprowadzamy na przełomie września i października. Cebulę umieszczamy w doniczce (najlepiej o głębokości do 8 cm) z piaszczystym podłożem lub z ziemią kompostową, tak aby wystawała około 1 cm nad ziemię i nie stykała się ze ścianami pojemnika. Warto zapewnić roślinie warstwę drenażową (np. ze żwiru), która pozwoli na lepszy przepływ nadmiaru wody. Aby zapobiec szybkiemu wysychaniu podłoża, należy powierzchnię ziemi wysypać żwirem lub wyłożyć mchem. Pojemnik wstawiamy do chłodnego – 7−10°C (w tym celu można wykorzystać lodówkę) i ciemnego miejsca na okres 8−10 tygodni. Należy pamiętać o regularnym zwilżaniu podłoża. Jeżeli nasz pojemnik nie ma w dnie otworów odpływowych, większą uwagę musimy przykładać do umiejętnego podlewania. Po upływie wymaganego czasu doniczkę z cebulą przestawia się w cieplejsze miejsce. Pojawiający się kiełek najlepiej jest przykryć (np. kapturkiem wykonanym z papieru). Podlewanie należy w tym czasie zwiększyć. Po ukazaniu się pąków kwiatowych, osłonę należy zdjąć. Po ustaniu kwitnienia z samodzielnie wyhodowanym hiacyntem postępujemy w taki sam sposób jak z rośliną zakupioną, czyli podlewamy i jednokrotnie zasilamy nawozem płynnym do czasu zeschnięcia liści, które następnie usuwamy, a cebulę przechowujemy do powtórnego posadzenia.

Hiacynty doniczkowe

Hiacynty doniczkowe

W wodzie

Hiacynt można też uprawiać bez ziemi, umieszczając cebulę nad wodą. W ten sposób można uprawiać tylko rośliny, które szybko wykształcają pędy kwiatowe, a do takich należy m.in. hiacynt. Do uprawy hiacynta w wodzie potrzebujemy specjalnie przeznaczonego do tego celu flakonu. W odpowiednio rozszerzonej w kształt kielicha górnej części flakonu umieszczamy cebulę. Poziom wody w naczyniu nie powinien dosięgać cebuli. Aby woda zachowała świeżość, konieczne jest dodanie do niej kawałka węgla drzewnego. Tak przygotowany flakon potrzebuje ciemnego i chłodnego miejsca. Po wypuszczeniu przez cebulę kiełka o wysokości około 5 cm, naczynie przenosimy na stanowisko jasne i ciepłe. Należy jednak pamiętać, że cebule uprawiane w wodzie nie mogą zostać powtórnie wykorzystane, ponieważ bezpowrotnie zużywają wszystkie zapasy odżywcze. Do wody możemy wrzucić też kamienie, które umożliwią roślinie stabilizację oraz będą stanowiły dodatkową ozdobę.

Hiacynt doniczkowy

Hiacynt doniczkowy

Pielęgnacja


Uprawiając rośliny doniczkowe, należy pamiętać o ich odpowiedniej i dobranej do potrzeb pielęgnacji. W przypadku hiacynta uprawianego w warunkach domowych, trzeba przede wszystkim regularnie, ale niezbyt obficie go podlewać. Zwrócić też musimy uwagę na temperaturę w jakiej znajduje się dojrzały i kwitnący okaz, a powinna ona być umiarkowana, w granicach 16−20°C. Zapewnienie takich warunków jest gwarancją obfitego i wydłużonego do maksimum okresu kwitnienia hiacynta. Roślinie uprawianej we flakonie należy zmieniać codziennie wodę.

Hiacynty doniczkowe stanowią wyjątkowy akcent w domu. Wielobarwność kwiatów, obfite grona oraz unosząca się woń kwiatowa są zapowiedzią zbliżającej się wiosny. Hiacynt doniczkowy może być też idealnym pomysłem na prezent.

Edyta Fijołek


Koniecznie zobacz