Jesteś tutaj:

Tuja szmaragd, smaragd, szmaragdowa - uprawa i pielęgnacja

Choroby grzybowe i fizjologiczne tui
Popularne rodzaje i odmiany tui
Prawidłowe przycinanie tui krok po kroku
Sadzenie tui - kiedy, jak i gdzie?
Tuja brabant - uprawa, pielęgnacja i rozmnażanie
Tuje (Żywotniki) - odmiany, uprawa, pielęgnacja, rozmnażanie i choroby
Tuje kolumnowe i kuliste

Tuja szmaragd, smaragd, szmaragdowa - uprawa i pielęgnacja

Niezastąpione tuje szmaragdowe


Należące do rodziny cyprysowatych żywotniki (Thuja), nazywane również tujami, są jednymi z najpopularniejszych krzewów iglastych, jakie możemy spotkać w ogrodach. Do rodzaju należy zaledwie 5 gatunków, z których 3 uprawiane są w naszym kraju jako rośliny ozdobne. Ze względu na uniwersalność i łatwość w uprawie, najbardziej popularnym gatunkiem jest żywotnik zachodni (Thuja occidentalis), od którego wyprowadzono szereg odmian, różniących się barwą igieł, wysokością i pokrojem.


Tuja” Szmaragd”


Jedną z najbardziej lubianych i najchętniej sadzonych w ogrodach odmian żywotnika jest tuja „Szmaragd” (lub też „Smaragd” „Szmaragdowa”), która dzięki eleganckiemu pokrojowi i pięknej barwie igieł zyskała sobie duże grono miłośników. Odmiana charakteryzuje się zwartym, regularnym i nieco stożkowatym pokrojem oraz piękną, intensywnie zieloną barwą łusek. Pędy w młodym wieku mają rdzawo-pomarańczowe zabarwienie, poczym brązowieją. Jak wszystkie tuje, również odmiana „Szmaragd” jest krzewem zimozielonym, jednak w przeciwieństwie do wielu innych żywotników jej łuski przed nastaniem zimy nie brązowieją.

Dodatkową zaletą tej odmiany jest wytwarzanie bardzo niewielkiej ilości małych, prawie niewidocznych szyszek, które w przypadku innych tui mogą pojawiać się na krzewie bardzo licznie, przez co obniżają ich walory dekoracyjne. Tuja „Szmaragd” jest krzewem szybko rosnącym, którego przyrosty roczne dochodzą nawet do ok. 25-35 cm., dlatego już po kilku latach uprawy (8-10), może osiągać wysokość ok. 2 m., a ostatecznie nawet ok. 8 m. Roślina dobrze znosi cięcie, jednak nieumiejętnie wykonany zabieg łatwo może zdeformować naturalnie piękny, regularny kształt korony, dlatego należy go wykonywać tylko w razie wyraźnej potrzeby lub wtedy, gdyż tuje zostaną przeznaczone na żywopłot.


Warunki uprawy


Tuja „Szmaragd” nie jest rośliną trudną w uprawie, ale posiada dość wysokie wymagania środowiskowe. Aby dobrze rosła i nie sprawiała problemów, należy dla niej wybrać stanowisko słoneczne lub delikatnie zacienione, najlepiej osłonięte od mroźnych wiatrów oraz żyzną, przepuszczalną, umiarkowanie wilgotną glebę, której odczyn zbliżony jest do kwaśnego. Tuja „Szmaragd” jest rośliną stosunkowo odporną na niskie temperatury, jednak długotrwałe, silne mrozy mogą powodować uszkodzenia łusek oraz pędów. Należy też pamiętać, aby przed zimą wyjątkowo rozłożyste egzemplarze obwiązać sznurkiem, gdyż silne opady śniegu mogą odginać i deformować gałązki. Warto też wiedzieć, że ze względu na dość płytki system korzeniowy, krzew jest wrażliwy na suszę, dlatego w upalne lata konieczne jest jego podlewanie. Do prawidłowego wzrostu i rozwoju tuja „Szmaragd” potrzebuje jednak nie tylko właściwego stanowiska i systematycznego nawadniania, ale też odpowiedniego dokarmiania, gdyż dość szybko zużywa składniki mineralne zawarte w podłożu. Ponieważ jednak jest jednocześnie wrażliwa na zasolenie i podatna na przenawożenie, najlepiej wybrać do tego celu mieszanki nawozowe, przeznaczone dla roślin iglastych, które nie tylko zawierają zbilansowaną ilość potrzebnych składników mineralnych, ale także pomagają zachować odpowiedni odczyn podłoża. Nawożenie można prowadzić od wiosny do lipca, gdyż później roślina powinna mieć szansę na przygotowanie się do zimy.

Tuje szmaragd

Tuje szmaragd

Rozmnażanie


W przypadku tui najlepszym i najbardziej efektywnym sposobem rozmnażania, jest sadzonkowanie fragmentów pędów tegorocznych pobranych z krzewu wraz z piętką (fragmentem kory u podstawy) wczesną wiosną (II-IV) lub jesienią (IX-XI).

Sadzonek nie należy pobierać z roślin chorych, gdyż wtedy przeniesiemy także patogeny. Również wybujałe, słabe i wiotkie pędy nie nadają się do rozmnażania, gdyż nie są dostatecznie silne i łatwo gniją. Pobrana sadzonka powinna być dość krótka, gęsta i zwarta. Dla lepszego ukorzenienia, należy ją delikatnie przeciąć u nasady i posypać proszkiem ukorzeniającym. Tak przygotowaną sadzonkę, należy umieścić w wilgotnym piasku z dodatkiem odkwaszonego torfu (podłoże powinno być dostatecznie przepuszczalne, inaczej sadzonki mogłyby gnić), po czym umieścić doniczkę w tunelu lub inspekcie. Należy tylko pamiętać, aby podczas ukorzeniania, rośliny znajdowały się w półcieniu, gdyż słońce mogłoby je poważnie uszkodzić. Sadzonkom pędowym do ukorzenienia potrzebne jest nawet kilka miesięcy. W tym czasie powinny mieć zapewnioną temperaturę powyżej zera, stałą wilgotność powietrza oraz niezbyt dużą wilgotność podłoża (rośliny łatwo zalać).

 

Zobacz także: Popularne rodzaje i odmiany tui

 

Roślina tworzy również nasiona w postaci szyszek, ale sadzonki pozyskane z ich pomocą mogą nie zachować cech egzemplarza matecznego, dlatego nie poleca się tej metody w przypadku odmian.


Choroby i szkodniki


Podobnie jak większość żywotników zachodnich, również tuja „Szmaragd” nie jest zupełnie odporna na choroby i szkodniki. Największym zagrożeniem w jej uprawie są przede wszystkim choroby grzybowe, które zwykle mocno uszkadzają łuski i pędy, a w skrajnych przypadkach mogą nawet doprowadzić do całkowitego zamarcia krzewu. Do najczęstszych chorób tego żywotnika nalezą: fuzarioza, plamistość łusek, szara pleśń, opieńkowa zgnilizna korzeni oraz najgroźniejsza, chociaż rzadziej spotykana – fytoftoroza. Przyczyną problemów bywają też szkodniki (mszyce np. miodownica żywotnikowa, misecznik tujowiec czy przędziorek sosnowiec), błędy uprawowe (np. przenawożenie, przesuszenie podłoża, niewłaściwe stanowisko uprawy). oraz niekorzystne warunki pogodowe (np. silne mrozy).


Zastosowanie


Tuja „Szmaragd” to niezwykle elegancka odmiana żywotnika zachodniego, która równie pięknie prezentuje się w kompozycjach z innymi roślinami iglastymi jak i posadzona jako soliter. Znakomicie nadaje się też do tworzenia zimozielonych szpalerów i żywopłotów. Jeśli chcemy uzyskać z rośliny ładny, gęsty żywopłot, sadzonki sadzimy w rzędzie co 60 cm., a kiedy osiągną wymaganą wysokość, przycinamy im czubki, dzięki czemu reszta krzewu mocniej się zagęści. Cięcie formujące przeprowadzamy każdego roku wczesną wiosną (III-IV), przycinając roczne przyrosty o ok. 1/2 długości. W razie potrzeby zabieg powtarzamy w drugiej połowie lata (VIII).

Tuja „Szmaragd” tworzy gęsty, ale płytki system korzeniowy, co ma swoje wady i zalety. Z jego powodu jest bardzo wrażliwa na przesuszenie, ale jednocześnie dobrze znosi przesadzanie, nawet w starszym wieku.

Autor: Katarzyna Józefowicz
 

Koniecznie zobacz