Jeśli coś jest naprawdę dobre, nigdy nie wychodzi z mody. Zasada ta dotyczy również podłogi z tradycyjnych desek. Choć na rynku jest tyle alternatywnych, atrakcyjnych ofert różnego rodzaju paneli czy parkietów, to deska podłogowa układana na legarach wciąż znajduje swoich zwolenników. Wybierają ją klienci do rezydencji, domów i domków nie tylko na przedmieściach i na wsi, ale również do budynków miejskich. Naszym zdaniem warto więc przyjrzeć się, co wpływa na to niesłabnące zainteresowanie tego typu podłogą.

Deski, ale jakie?

Może to i truizm, ale nie z każdej deski da się wykonać podłogę. Ze względu na użytkowanie, musi to być drewno odpowiednio trwałe i estetyczne. Dlatego współcześni producenci starannie dobierają materiał na deski podłogowe. Należy tu wziąć pod uwagę legary oraz deski właściwe.

- Legary – w tym przypadku są drewniane belki, na których układa się i mocuje deski podłogi. Najczęściej produkowane są drewna sosnowego o możliwie jednorodnym układzie słojów. Muszą być bardzo proste. Ich przekrój dobierany jest w zależności od rozstawu podparcia i nie może być mniejszy niż 40 na 40 mm. Długość legarów natomiast powinna być mniejsza o 4 cm od całkowitej odległości pomiędzy ścianami pomieszczenia.

Legary mocuje się do podłoża stalowymi ocynkowanymi wkrętami albo  kołkami rozporowymi. Przed ułożeniem powinny być zabezpieczone ze wszystkich stron środkiem grzybobójczym, a od strony szlichty (gładź podłogowa) dodatkowo izolacją akustyczną oraz przeciwwilgociową. Aby to osiągnąć, używa się pasków filcu mocowanych do legarów (izolacja akustyczna) i pasków gumy (izolacja przeciwwilgociowa).

Legary można układać bezpośrednio na gruncie, na stropach żelbetowych, na stropach drewnianych oraz w domach o konstrukcji szkieletowej.

- Deski – podłogowe wykonywane są najczęściej z drewna iglastego, sosny, świerku, modrzewia lub jodły. Można też zastosować deski z drewna egzotycznego, jatoba, kempas, badi, teak, ale są one znacznie droższe. Deski podłogowe mają najczęściej długość 5 – 6 m. Łączy się je na pióro i wpust. Deski muszą być dwustronnie ostrugane, z piórem i wpustem na podłużnych krawędziach. Złożone ze sobą elementy powinny składać się odpowiednio ciasno, a na łączeniach nie może być uskoków płaszczyzny większe niż 0,5 mm. Jeśli są dobrze ułożone, tworzą jednolitą płaszczyznę, a deski nie uginają się każda osobno pod ciężarem.

Deska podłogowa

Sposób układania desek podłogowych

Najpopularniejszym sposobem układania desek jest ten, gdzie długością są równoległe do krótszej ściany w danym pomieszczeniu. Przycinane są tak, by były o 2 cm krótsze od jego szerokości. To ze względu na to, by podłoga nie przylegała szczelnie do ścian, co umożliwia jej swobodne rozszerzanie się pod wpływem zmian wilgotności. Szczeliny, jakie w związku z tym powstają, przykrywane są wykończeniową listwą przyścienną.

Jeśli wnętrze jest duże, deski należy łączyć również na długości tzw. złączem poprzecznym przykrywanym listwa działową. Takie połączenia wykonywane są zawsze pod legarem tam, gdzie obie deski mają odpowiednie podparcie. Do mocowania desek podłogi używa się gwoździ ocynkowanych, najlepiej pierścieniowych, które nie wysuwają się z drewna podczas użytkowania.

Deski przytwierdza się do legarów jednym z dwóch sposobów:

- Gwoździami wbijanymi prostopadle – robi się to od wierzchu, więc są one widoczne. Pojedyncze deski są przybijane dwoma gwoździami w każdym miejscu podparcia legarów zagłębiając w drewnie ich łby. Należy uważać, by owe łby gwoździ tworzyły linie prostą (wyznacza się to sznurkiem).

- Na kryte gwoździe – polega to na tym, że pierwsza deska układana jest 1 cm od ściany i przybijana przy krawędzi do wszystkich legarów od góry. Kolejne gwoździe wbijane są przez pióro (w grubsze deski) lub przez wpust (w cienkie).  Gwoździe wbijane są ukośnie, a ich łby chowają się we wpuście lub piórze. Każda kolejną deskę przed przybiciem należy mocno docisnąć taśmami ściągającymi lub klinami wbitymi pomiędzy klamrę oporową i deskę.

Prace wykończeniowe

Kiedy wszystkie deski podłogi zostaną precyzyjnie ułożone, trzeba je jeszcze przeszlifować, a czasem zaszpachlować. Dopiero potem można ją lakierować, olejować lub ługować.

- Lakierowanie – jest popularnym rozwiązaniem, ale nie zapewnia zbyt długiej trwałości powłoki, która pod wpływem zmian objętości pęka.

- Olejowanie – najlepsze rozwiązanie w przypadku podłóg intensywnie używanych. Olej nie pozwala na przenikanie do drewna brudu, płynów i tłuszczów. Dodatkowo świetnie uwydatnia słoje drewna, nie powoduje intensywnego błyszczenia i jest mniej śliska od lakierowanej.  

- Ługowanie – w tym sposobie świeżo położona podłoga jest zmywana specjalną emulsją mydlaną. Po tym zabiegu wygląda na idealnie wyszorowaną, zamyka pory w drewnie, nie pozwala na wnikanie brudu oraz płynów w szczeliny między deskami.

W efekcie tego zabiegu podłoga ma jasną barwę i świeży zapach. Konserwuje się ją dzięki częstemu odkurzaniu i przecieraniu na mokro wodą z mydłem.

Podłogi z desek mają swoisty urok. Zachwycają swoją prostotą, minimalizmem, poczuciem czystości i świeżości. Ich atutem jest trwałość, naturalność i swoista elegancja.
 

Tagi Artykułu: deska podłogowa, deska podłogowa opinie, deski na podłogę, deski podłogowe, drewniana podłoga, lakierowanie desek podłogowych, legary podłogowe, ługowanie desek podłogowych, olejowanie desek podłogowych, podłoga deskowa, podłoga z desek, układanie desek podłogowych