Ostrożeń polny - opis, szkodliwość i skuteczne zwalczanie

Jesteś tutaj:

Ostrożeń polny - opis, szkodliwość i skuteczne zwalczanie

3,3/5 (56 ocen)

Profilaktyka


Walka z ostrożeniem to zadanie wyjątkowo trudne, żmudne, pracochłonne i kosztowne. Chwasty mogą zostać usunięte z upraw za pomocą chemicznych preparatów ochrony roślin, jednak na dużych obszarach rozwiązanie takie jest dość kosztowne, a środki przeznaczone do zwalczania chwastów trwałych mają dość silne działanie, nie pozostające bez wpływu na środowisko. Z tego względu w ograniczeniu liczebności ostrożenia, ważną rolę odgrywa profilaktyka i zabiegi agrotechniczne. Głęboka orka nie przynosi wprawdzie oczekiwanego efektu, gdyż pocięte fragmenty kłączy i odrostów szybko dają początek nowym roślinom, ale już wiosenne bronowanie może odnieść pewien skutek, gdyż niszczy młode siewki i utrudnia chwastom rozwój. Podobną rolę spełnia podrywka, wykonana po zbiorach roślin użytkowych oraz systematyczne koszenie łąk i użytków zielonych, uniemożliwiające ostrożeniom zawiązanie kwiatostanów. Dobre efekty przynosi także odpowiedni płodozmian, wysiew dobrej jakości materiału siewnego wolnego od nasion chwastów, nawożenie upraw dobrze przefermentowanym obornikiem i właściwie rozłożonym kompostem, a także usuwanie chwastów z terenów przylegających do upraw (np. rowów, nieużytków, pasów oddzielających) oraz z sadów.


Zwalczanie chemiczne


W przypadku ostrożenia polnego, sama profilaktyka i zabiegi agrotechniczne zwykle nie wystarczają, dlatego należy je uzupełnić właściwe dobranymi preparatami chemicznymi (wybranymi z aktualnego rejestru MRiRW). Środki trzeba jednak zastosować na odpowiednim etapie rozwoju chwastu i rośliny użytkowej, gdyż w przeciwnym razie mogą nie przynieść spodziewanych efektów. Ostrożeń polny jest odporny na działanie wielu substancji aktywnych, wchodzących w skład preparatów chwastobójczych, dlatego do jego zniszczenia należy wybierać przede wszystkim środki, które zawierają w swoim składzie: aminopyralid, chlopyralid, dikamba, florasulam, glufosynat amonu lub tribenuron metylowy. Wśród licznych preparatów przeznaczonych do zwalczania w uprawach ostrożenia polnego, znajdują się między innymi: Mustang Forte 195 SE, Helm Tribi 75 WG (pszenica ozima, pszenżyto ozime, żyto, jęczmień jary, pszenica jara, mieszanki zbożowe), Astor 360 SL (rzepak ozimy), Aminopielik Super 464 SL (jęczmień i pszenica jara), Astor 360 SL (rzepak ozimy), Avocet 334 SL, Borowik 334 S (rzepak ozimy i jary, gorczyca biała), Basta 150 SL (ziemniak, rzepak ozimy, malina, truskawka), Cliophar 300 SL, Golden Clopyralid 300 SL, Hoder 300 SL, Lontrel 300 SL (rzepak ozimy, burak cukrowy, cebula), Dresz 306 SE, Feniks 306 SE, Kojot 306 SE (większość zbóż, kukurydza),  Lontrel 72 SG (rzepak ozimy i jary, buraki, brukiew, rzepa, rośliny ozdobne, użytki zielone).

Autor: Katarzyna Józefowicz

Bibliografia:

1. „Podręczny atlas chwastów” Prof. dr hab. Grzegorz Skrzypczak, dr Andrzej Blecharczyk, wyd. Medix Plus, Poznań 1996r.
2. „Atlas chwastów” inż. Adam Paradowski, wyd. Plantpress sp. z o.o., Kraków 2013r.
3. „Atlas chwastów” prof. dr Włodzimierz Tymrakiewicz, wyd. PWRiL, Warszawa 1976r.
4. „Atlas chwastów dla praktyków” Tomasz Czubiński, Adam Paradowski, Polskie Wydawnictwo Rolnicze Sp. z o.o., Poznań 2014r.
5. „Rośliny łąkowe”, Z. Nawara, wyd. Multico 2006 r.
6. „Atlas chwastów”, Kozak M., Wojciechowski W, wyd. Sumi-Agro Poland, Warszawa

Koniecznie zobacz