Jesteś tutaj:

Szeflera - uprawa, pielęgnacja i odmiany

Difenbachia - kwiat doniczkowy z pięknymi liśćmi
Monstera dziurawa (wonna) i inne odmiany
Nolina wygięta (Beukarnea) - roślina nazywana stopą słonia
Pandan - roślina doniczkowa z pięknymi liśćmi
Peperomia - mało wymagający kwiat doniczkowy
Zanokcica (Asplenium) - paproć chętnie uprawiana
Zawilce - odmiany i uprawa
Zroślicha (Syngonium) - ciekawa roślina doniczkowa

Szeflera - uprawa, pielęgnacja i odmiany

Szeflera (Schefflera) należy do bardzo licznej rodziny araliowatych, w której znajduje się aż ponad 700 gatunków roślin. Jednak do uprawy doniczkowej nadają się jedynie trzy gatunki szefler: szeflera ostrolistna (Schefflera actinophylla) nazywana również szeflerą parasolowatą, szeflera drzewkowata lub drzewiasta (Schefflera arboricola) oraz Szeflera najwytworniejsza (Schefflera elegantissima). Przy czym ostatnia z nich do niedawna była znana raczej jako dizygoteka i wyglądem nieco odbiega od dwóch pozostałych. Jej liście wprawdzie również rosną parasolowato na końcach długich ogonków, ale są cienkie, mocno ząbkowane i mają kolor bordowobrązowy.

Szeflery są roślinami wysokimi i obszernymi, a do tego rosną stosunkowo szybko. Więc jeśli planujecie uprawiać je w mieszkaniu, powinniście przewidzieć dla nich dość dużo miejsca. Zwykle bowiem w pojemnikach osiągają wysokość 1,5 – 3 m. oraz szerokość ok. 1 m. A to i tak niewiele w porównaniu z 40 metrowymi szeflerami, spotykanymi w ich naturalnym środowisku. Można spróbować poprowadzić je w formie krzaczastej, obcinając wierzchołek pędu, ale nie zawsze udaje się uzyskać dostatecznie rozkrzewioną roślinę. Obcięty pęd może natomiast posłużyć jako sadzonka, którą warto spróbować ukorzenić np. w wodzie.


Ogólna charakterystyka


Liście rośliny są dość duże i tworzą rodzaj parasola złożonego z kilku pojedynczych liści. U szeflery ostrolisnej są zakończone bardziej szpiczasto, u szeflery drzewiastej lekko zaokrąglone. Parasolowate kępy liści znajdują się na szczycie długiej, cienkiej łodyżki  wyrastającej z pędu głównego.

Rośliny czasem zakwitają, jednak w uprawie doniczkowej zdarza się to bardzo rzadko. Kwiaty są małe i nieszczególnie dekoracyjne.

Szeflera

Szeflera


Wymagania uprawowe


Doniczkowa hodowla szefler jest dość łatwa. Nie mają one wysokich wymagań świetlnych ani cieplnych. Wprawdzie ich ojczyzną jest gorąca Australia oraz tropikalne rejony Azji, ale w pomieszczeniach rośliny te wolą raczej umiarkowane temperatury, oscylujące w okolicy ok. 20°C, a podczas spoczynku zimowego lubią mieć nawet ok. 16 - 18°C (nie może spadać poniżej 10°C).

Szeflery preferują stanowiska jasne (nie bezpośrednio nasłonecznione) lub ewentualnie półcieniste. Trzeba jednak pamiętać, że tak jak w przypadku wszystkich innych kolorowych roślin, również barwne odmiany szefler należy uprawiać w miejscu widnym, inaczej liście stracą swoje kolory.

Takich odmian najwięcej spotkamy u szeflery drzewiastej (np. „Gold Capella”, „Trinetta’’, „Carolien”). Kolory na liściach to różne odcienie żółcieni i bieli, tworzące nieregularne wzory, cętki  lub plamy.

Szeflera - kwiat

Szeflera - kwiat

Szeflery oczekują podwyższonej wilgotności powietrza, a więc należy je od czasu do czasu zraszać. Lubią również umiarkowanie wilgotne podłoże, dlatego należy je podlewać dopiero wtedy, gdy wierzchnia warstwa ziemi lekko przeschnie. Nadmiar wody pozostały na podstawku trzeba koniecznie usunąć.

Przesadzamy rośliny tylko wtedy, kiedy widać, że jest to koniczne (np. korzenie wydostają się na zewnątrz). Nowa doniczka powinna być jedynie o jeden rozmiar większa, inaczej krzew zacznie rozwijać korzenie kosztem części nadziemnej. Odpowiednie dla nich podłoże to uniwersalna ziemia do kwiatów doniczkowych o pH ok. 5,5 – 6,5.  

Szeflera Nora

Szeflera Nora


Choroby i szkodniki


Szeflery nie są wprawdzie podatne na choroby, ale są bardzo wrażliwe na błędy uprawowe. Te z kolei mogą być przyczyną pojawienia się różnych kłopotów z roślinami. Przede wszystkim szeflery nie lubią zalania, wtedy dość szybko może się u nich pojawić choroba grzybowa lub zagniwanie korzeni. Choroby mogą zaatakować również wtedy, gdy podczas zimowego spoczynku, w pomieszczeniu z szeflerą jest wysoka wilgotność powietrza. W ciepłych i suchych pomieszczeniach zdarza się też, że na liściach pojawiają się przędziorki lub tarczniki.

Szeflera

Szeflera

Szeflery nie tolerują także przeciągów, nagłych zmian temperatury, częstego przestawiania w inne miejsce, zbyt ciemnych stanowisk oraz przenawożenia. Reagują wtedy najczęściej więdnięciem, żółknięciem lub nawet zrzucaniem dolnych partii liści. Ogołocony pęd już raczej nie wyda następnej partii liści. Zanim jednak wyrzucimy oszpeconą roślinę, spróbujmy obciąć górną część pędu, co może spowodować jego rozkrzewienie. Możemy też u podstawy posadzić rośliny zadarniające np. bluszcze.


Jeśli tylko uda się wygospodarować w mieszkaniu miejsce dla tej dużej i pięknej rośliny, na pewno warto spróbować jej uprawy.

Autor: Katarzyna Józefowicz

Koniecznie zobacz