Jesteś tutaj:

Powojnik tangucki - uprawa, rozmnażanie i cięcie

Bluszcz (Hedera) - pnącze do ogrodu i domu
Kobea pnąca (Sępota pnąca) - ciekawe pnącze
Nasturcja większa
Pnącza na balkon i do ogrodu
Powojnik (Clematis, Klematis) - uprawa i pielęgnacja
Surfinia (Petunia) - ozdobą przydomowego ogrodu i balkonu
Tunbergia - oryginalne pnącze

Powojnik tangucki - uprawa, rozmnażanie i cięcie

Powojnik tangucki (Clematis tangutica) należy do rodzaju Clematis i rodziny jaskrowatych. Powojniki nazywane są często królami pnączy, ze względu na swoją formę oraz bogactwo barw. Ich aksamitne oraz połyskujące gwiazdkowate kwiaty gęsto okrywają długie, wiotkie i mocno ulistnione pędy. Gatunki i odmiany powojników dzieli się na trzy podstawowe grupy: gatunki wcześnie kwitnące, wczesne odmiany wielkokwiatowe oraz różne odmiany wielkokwiatowe, gatunki późno kwitnące, odmiany drobnokwiatowe i typy zielne, a także wyróżnia się ich 12 podgrup. Powojnik tangucki należy do ostatniej z grup oraz do podgrupy, która obejmuje powojniki z grupy Orientalis. Jego naturalnym środowiskiem występowania są obszary Azji Środkowej, Chin i Mongolii.


Charakterystyka


Powojniki z grupy Orientalis są blisko spokrewnione z powojnikiem wschodnim (Clematis orientalis). Powojnik tangucki wytwarza jasnozłotożółte lub słomkowożółte kwiaty w kształcie dzwonków, które początkowo mają 5 cm szerokości, a następnie się rozwijają. Pnącze kwitnie późnym latem i wczesną jesienią. Po ustaniu kwitnienia gatunek wytwarza atrakcyjne puszyste owocostany, które pojawiają się w lipcu i utrzymują się nawet do grudnia. Dorosły okaz powojnika tanguckiego może osiągnąć wysokość 3 m i rozrosnąć się na szerokość 1,8 m.

Wśród odmian powojnika tanguckiego wyróżnia się następujące: Anita – odmiana o kwiatach białych (średnica 4−5 cm), kwitnie od lipca do września; Bill MacKenzie – powojnik o dzwonkowatych żółtych kwiatach o średnicy 7 cm, wytwarza puszyste owocostany; Golden Tiara-Kugotia – charakteryzuje się złocistożółtymi kwiatami z purpurowofioletowym środkiem, które okrywają pnącze od lipca do października; Helios – ma małe i całkowicie otwarte jasno żółte kwiaty (średnica 6 cm), które kwitną od czerwca do sierpnia; Lambton Park – cechuje się ciemnożółtymi kwiatami o średnicy 7 cm, które kwitną od czerwca do października; Last Dance – ma żółtopomarańczowe kwiaty o średnicy 5 cm.

Powojnik tangucki

Powojnik tangucki


Uprawa


Powojnik tangucki, tak jak wszystkie inne powojniki, najlepiej sadzić wiosną, ponieważ wtedy rośliny są natychmiast gotowe do wzrostu. Sadzimy je w taki sam sposób jak inne krzewy. W pierwszym roku po posadzeniu przycinamy wszystkie egzemplarze powyżej drugiego bądź trzeciego węzła nad powierzchnią gruntu. Zabieg ten pobudzi rośliny do wytworzenia kilku silnych pędów. Najlepszym podłożem do uprawy powojnika jest żyzna, gliniasto-piaszczysta oraz umiarkowanie wilgotna i zasobna w próchnicę, o odczynie obojętnym gleba. W miejscu sadzenia rośliny należy wykonać nawożenie organiczne oraz wapnowanie, aby zapewnić mu odpowiednie warunki. Wspomaganie gleby musi być wykonane jesienią roku poprzedzającego sadzenie. Gwarancją doskonałego rozwoju rośliny i jej obfitego kwitnienia jest zapewnienie jej dobrego drenażu. W wykopanym na 70 cm dołku należy ułożyć warstwę z kamieni, gruzu i grubego żwiru oraz warstwę drobnych patyków, gałązek i twardych łodyg. Powojnik tangucki może być uprawiany również w pojemnikach.

Powojnik tangucki

Powojnik tangucki

Pielęgnacja


Kluczowym elementem pielęgnacji powojnika jest jego obfite podlewanie – minimum 4 litry wody tygodniowo (podczas upałów ilość wody zwiększamy). Aby zapewnić odpowiednią wilgotność podłoża roślinom, warto rozłożyć ściółkę wokół nasady roślin. Powojnik tangucki nie lubi zasilania nawozami mineralnymi, stosujemy więc tylko nawozy organiczne. Młode rośliny należy zabezpieczyć przed mrozem i silnym zimowym wiatrem. Okrywamy je luźno ułożonymi gałązkami świerkowymi lub sosnowymi, które rozkładamy u nasady pnącza. W przypadku, gdy nasz powojnik rośnie w rzędzie krzewów, zabezpieczenie jest niepotrzebne. Powojniki ze względu na swoją pnącą naturę muszą mieć zapewnioną podpórkę, której będą się swobodnie chwytać i dzięki niej rozrastać. Można posłużyć się gotowymi konstrukcjami ogrodowymi, stworzyć własną podpórkę lub wykorzystać te naturalne – krzewy, małe drzewa lub róże czepne.

Powojnik tangucki (Clematis tangutica)

Powojnik tangucki

Rozmnażanie


Powojnik rozmnaża się najlepiej poprzez odkłady, w tym celu naginamy jeden pęd do powierzchni podłoża i przysypujemy niewielką ilością ziemi. Taka sadzonka musi wytworzyć samodzielnie korzenie, zwykle przez rok lub dwa lata. Po tym czasie sadzonkę odcinamy od rośliny macierzystej i wykopujemy wraz z ziemią, zwracając uwagę na jej korzenie. Pozostaje nam tylko wsadzić ją na wcześniej wybrane i przygotowane specjalnie miejsce. Jeżeli chcemy otrzymać wiele młodych roślin, rozmnażanie przeprowadzamy z sadzonek pędowych. Powojnik tangucki można też wyhodować z nasion, ale trzeba przy tym pamiętać, że jedynie gatunki botaniczne oraz odmiany pochodzące z zapylenia krzyżowego powtarzają cechy gatunkowe. Bardzo łatwo dochodzi do samosiewu rośliny.


Przycinanie


Powojniki z grupy Orientalis, do której należy powojnik tangucki, powinny być przycinane wczesną wiosną. Takie cięcie musi być delikatne, jeżeli chcemy, aby roślina wcześniej rozkwitła. Silne cięcie zaś opóźni kwitnienie naszego powojnika, ale spowoduje, że pojawiające się kwiaty będą liczniejsze i większe. Wybór cięcia uzależniony jest więc od pożądanych efektów. Przeprowadzając strzyżenie, należy starać się nie przycinać silnych, zdrewniałych pędów, ale występujące ponad nimi częściowo zdrewniałe pnącza. Zaniedbaną lub splątaną roślinę przycina się poniżej nieestetycznej części pędów.

Powojnik tangucki (Clematis tangutica)

Powojnik tangucki

Choroby i szkodniki


Duże zagrożenie dla powojnika tanguckiego stanowi choroba powodująca obumieranie jego pędów – uwiąd powojnika. Atakuje ona roślinę zanim ta zdąży wytworzyć grube, zdrewniałe pędy, które są odporne na chorobę. Najbardziej podatne więc są młode rośliny oraz te rosnące w wilgotnych warunkach przy temperaturze 25°C lub powojniki o uszkodzonych pędach. Porażone pędy należy wyciąć i spalić, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się choroby. Zdrowe korzenie, których uwiąd nie atakuje, trzeba obficie podlewać i nawozić, aby wytworzyły zdrowe przyrosty. Ten gatunek powojnika narażony też jest na wystąpienie mączniaka prawdziwego – zaatakowany okaz wymaga zastosowania specjalnych preparatów.

Edyta Fijołek
 



Koniecznie zobacz