Jesteś tutaj:

Porzeczka czarna - uprawa i odmiany

Aronia - uprawa i właściwości owoców
Borówka amerykańska (wysoka)
Oprysk drzew owocowych
Porzeczka czerwona - uprawa, odmiany i przepisy
Porzeczka krwista (ozdobna) - odkrywamy sekrety uprawy
Uprawa czosnku
Uprawa malin
Uprawa pora
Uprawa porzeczki białej
Uprawa poziomek
Uprawa szpinaku
Uprawa warzyw

Porzeczka czarna - uprawa i odmiany

Czarna porzeczka występuje praktycznie w całej Europie. Można ją spotkać także w Ameryce Północnej. Dziko rosnące krzewy porzeczek mogą rosnąć nawet 20 lat. Uprawę porzeczki rozpoczęto od XV wieku.

Nazwa porzeczka wywodzi się od faktu, że w naturze rośliny lubią rosnąć, „po rzece” czyli przy brzegach rzek oraz potoków.

Czarna porzeczka chętnie jest uprawiana na  działkach i w przydomowych ogrodach. Owoce wykorzystuje się głównie na przetwory. Ze względu na walory smakowe rzadko porzeczkę je się na surowo. Wiele przez to tracimy, gdyż  w surowej porzeczce jest wiele witamin,  B1, B2, C i K oraz P, E i D. Poza tym owoce zawierają w sobie również: magnez, wapń, fosfor i żelazo. Czarna porzeczka zawiera w sobie, także mikroelementy: bor i jod. Nie jest również kaloryczna, ma tylko 40 kalorii.

Poza tym jedzenie czarnej porzeczki łagodzi dolegliwości związane z nerkami. Jest również lekiem na:  nieżyt pęcherza, miażdżycę naczyń, kamicę dróg moczowych, nieżyt żołądka, biegunkę, kolkę oraz migrenę.

Krzewy porzeczki dorastają do półtora metra i są samopylne. Owoce natomiast mają wielkość około dwóch centymetrów.


Uprawa czarnej porzeczki


Roślina może rosnąć nawet na ciężkiej gliniastej glebie, nie ma specjalnych wymagań co do podłoża.
Młode porzeczki sadzimy wczesną wiosną lub jesienią do gruntu. Przed posadzeniem krzewów warto wzbogacić podłoże kompostem. Ziemię wokół krzewów należy regularnie odchwaszczać.  

Po posadzeniu przycinamy je na długość 20 cm. Roślinę  możemy rozsadzać z młodych pędów, które odcinamy od krzewów na wiosnę.


Wczesną wiosną należy powycinać z krzewów porzeczek stare - nie owocujące pędy.

Roślinę atakują rdza i roztocza. Często na skutek ataku choroby i szkodników roślinę trzeba zniszczyć.

Porzeczka czarna

Porzeczka czarna

W ogrodach możemy uprawiać, takie odmiany porzeczki, jak: Ceres, Bona i Ben Sarek

Ceres

Odmiana należy do krajowych. Jej owoce rosną na pojedynczych dużych gronach i  są średniej wielkości lub duże. Możemy jeść je  pod koniec lipca.

Ceres jest odporna na mączniaka wielkopąkowca.

Bona

Ta odmiana także należy do polskich. Krzewy porzeczek charakteryzuje rozłożysta korona. Są mało odporne na przemarzanie i odporne na mączniaka. Owoce dojrzewają w lipcu, są duże i smaczne. Jest to odmiana deserowa, która nadaje się również na przetwory. Porzeczki występują na krótkich gronach.



Ben Sarek

Jest  to odmiana wywodząca się ze Szkocji. Rośnie powoli i jest odporna na mączniaka i przemarzanie. Wytwarza duże owoce.

Ruben

Jest to idealna odmiana do posadzenia na działce, gdyż wytwarza  bardzo smaczne porzeczki.  Owoce mogą być duże lub średniej wielkości. Doskonale nadają się na przetwory. Porzeczka jest wytrzymała na takie choroby, jak mączniak i rdza.

Czarną porzeczkę możemy jeść na surowo, jak  również robić z niej przetwory, miedzy innymi: dżemy, galaretki, soki, a także wina i nalewki. Warto uwzględnić  ją w swojej diecie ze względu na właściwości odżywcze owocu. Poza tym czarna porzeczka może być elementem diety odchudzającej ze względu na małą kaloryczność, witaminy i mikroelementy. Dlatego warto posadzić kilka krzaczków rośliny na działce lub w przydomowym ogrodzie.

Porzeczka czarna - zbiór

Porzeczka czarna

Porzeczki na słodko


Z czarnej porzeczki można zrobić smaczny dżem. Aby go przyrządzić potrzebujemy kilogram czarnej porzeczki, dżemiks uniwersalny oraz przygotować sto mililitrów wody i 33 deko cukru. Najpierw myjemy, szypułkujemy i rozdrabniamy owoce. Później mieszamy z dżemiksem w relacji 3 do 1, do tego dodajemy wodę i wszystko zagotowujemy cały czas mieszając, aby się nie przypaliło. Potem dodajemy przygotowaną porcję cukru i ponownie zagotowujemy. Po zagotowaniu trzymamy jeszcze dżem kilka minut na małym ogniu. Następnie stawiamy garnek na kuchennym blacie i mieszamy dżem do momentu aż na jego powierzchni nie będzie białej plamy. Po czym nalewamy dżem do słoików i zamykamy je. Słoiki na chwilę stawiamy do góry dnem na kuchennym blacie. Dżem można podawać z naleśnikami, babką czy używać jako nadzienia do mufinek.

Agnieszka Krakowiak

Koniecznie zobacz