Jesteś tutaj:

Odmiany róż

Jak uprawiać róże?
Kiedy najlepiej sadzić róże? Optymalny termin i sposób sadzenia
Lilie ogrodowe - odmiany, uprawa i pielęgnacja
Najgroźniejsze choroby róż - przegląd, objawy i zwalczanie
Pelargonie - rodzaje i odmiany
Róże - galeria zdjęć
Sadzenie róż, jak zrobić to prawidłowo?
Uprawa róży pnących w naszym ogrodzie

Odmiany róż

Róże to rodzaj roślin, które doczekały się niebywałej różnorodności gatunkowej i odmianowej. Trudno dzisiaj precyzyjnie określić, skąd pochodzą, ale przypuszcza się, że ojczyzną większości gatunków są tereny Azji, choć niektóre pochodzą także z Ameryki, Afryki Północnej i z Europy.


Znaczenie róż i symbolika


Róże były obecne w sztuce starożytnej, na obrazach wielu malarzy, były bohaterkami utworów literackich, kwiatami poświęcanymi bogom, przypisywano im też rozmaitą symbolikę, w zależności od panujących aktualnie zwyczajów oraz wierzeń. Często wiązano je z miłością, ale także z cierpieniem, rozwiązłością, niewinnością lub świętością. Niegdyś były sadzone głównie w ogrodach ludzi zamożnych i świadczyły o pewnym statusie społecznym, dzisiaj są roślinami znacznie bardziej demokratycznymi, gdyż spotyka się je niemal we wszystkich ogrodach, a także na terenach miejskich parków i skwerów.


Klasyfikacja ogrodnicza


Doczekały się też bardzo wielu odmian, wyprowadzonych z poszczególnych gatunków oraz wielu mieszańców międzygatunkowych. Klasyfikacja róż jest więc dość skomplikowana, jednak na potrzeby ogrodnictwa przyjął się uproszczony podział roślin w zależności od rodzaju kwiatu i siły wzrostu. Ułatwia to nieco orientację i wybór najodpowiedniejszego gatunku lub odmiany. Wyróżnia się więc kilka podstawowych grup róż: ogrodowe (wielkokwiatowe), rabatowe (wielokwiatowe), pnące, krzaczaste (parkowe i dzikie) oraz miniaturowe.

Róże


Róże ogrodowe (wielkokwiatowe)


Za najszlachetniejszą uważa się grupę róż wielkokwiatowych, nazywanych też ogrodowymi lub herbatnimi. Zalicza się do niej głównie róże mieszańcowe, uprawiane na kwiat cięty, gdyż ze względu na swój pokrój, mają mniejsze znaczenie jako rośliny krajobrazowe lub rabatowe. Ich kwiaty są na ogół duże, pełne, o eleganckim kształcie. Rozwijają się na szczycie długiej, sztywnej łodygi, która w zależności od odmiany może posiadać ostre, duże kolce lub być ich niemal całkiem pozbawiona.


Liście są również duże, zwykle zielone, gładkie i błyszczące, o delikatnie ząbkowanych brzegach. Pokrój róż jest krzaczasty, lecz nie rosną zbyt silnie, tworząc luźne krzewy, o sztywnych, wyprostowanych pędach. W zależności od odmiany dorastają zwykle do ok. 1- 1,5 m., choć mogą być też niższe. Gama barw kwiatów w tej grupie jest ogromna, od bieli, żółci, czerwieni, pomarańczy przez rozmaite odzienie tych kolorów, z przeróżnymi kombinacjami kilku barw na jednym kwiecie. Od niedawna dostępne są też dość nietypowe, jak na róże kolory: liliowoniebieski i niemal czarny (w rzeczywistości bardzo ciemno bordowy). Trudno wymieniać tutaj odmiany, gdyż jest ich przeogromna ilość, a każda ma swój niepowtarzalny urok. To najdelikatniejsza i najbardziej wymagająca grupa róż. Są podatne na choroby i mogą przemarzać. Niektóre odmiany nadają się do hodowli tylko pod osłonami.

Kwiat róży


Róże rabatowe (wielokwiatowe)


Znacznie praktyczniejszą grupą róż ogrodowych, są róże wielokwiatowe lub inaczej rabatowe. To rośliny dużo wytrzymalsze na mróz i choroby róż, niż ich szlachetne krewniaczki. Poza tym tworzą niższe, bardziej rozłożyste krzewy i wydają na końcach pędów po kilka kwiatów. Kwitną też niemal przez cały sezon wegetacyjny, stanowiąc prawdziwą ozdobę rabat kwiatowych oraz alejek parkowych. Ich kwiaty są zwykle pełne lub półpełne, w podobnej kolorystyce, co u róż wielkokwiatowych. Tutaj również można spotkać mnóstwo różnorodnych odmian.

Róże pnące




Róże pnące


Kolejną grupę stanowią róże pnące. Ich nazwa jest nieco myląca, gdyż nie mają jak pnącza klasycznych wąsów czepnych, więc nie pną się samodzielnie po podporach. Tworzą za to bardzo długie, nawet 2-3 m. wiotkie pędy, które trzeba dopiero owijać lub podwiązywać do altan, pergoli lub kratek. Te róże zostały wyprowadzone od różnych innych gatunków w tym od róż Wichury oraz  róż wielokwiatowych. W zależności od odmiany wykazują większą lub mniejszą mrozoodporność, jednak ogólnie grupa nie znosi zbyt dobrze ostrych zim i pędy często przemarzają, dlatego wymagają okrycia. Na ogół są to róże kwitnące bujnie wczesnym latem, choć zdarzają się też odmiany powtarzające kwitnienie jesienią (np. „New Dawn”). Tych róż się nie przycina, wyłączając cięcie sanitarne oraz usuwanie przekwitłych kwiatostanów.

Róże


Róże krzaczaste (parkowe i dzikie)


Następna grupa to róże krzaczaste. Rosną w formie dużych, rozłożystych krzewów, nierzadko osiągając długość pędów 1-2 m. Mają zwykle niezbyt duże liście, niekiedy omszone, a ich pędy pokrywa duża ilość drobnych kolców. Kwitną obficie i ładnie pachną, kwiaty są zarówno pełne, półpełne jak i pojedyncze. Wiele odmian wydaje jesienią ozdobne owoce. W tej grupie na uwagę zasługują przepiękne i romantyczne róże angielskie. Właściwie wszystkie odmiany tych róż są niebywale piękne, dlatego trudno określić wyjątkowego faworyta. Znajdują się tu też róże dzikie (np. Rosa rugosa, Rosa canina), które są najbardziej rozłożyste i zajmują sporo miejsca. Mają na ogół pojedyncze kwiaty w białym, różowym lub czerwonym kolorze i intensywny zapach. Niektóre jesienią wydają jadalne owoce. Ich pędy są gęsto pokryte drobnymi kolcami. Tych róż przycinać nie należy, gdyż najładniej prezentują się z naturalnie przewieszającymi się, długimi pędami. To grupa bardziej odporna na choroby i przemarzanie, niż róże wielkokwiatowe.

Róże w doniczce


Róże miniaturowe


Róże miniaturowe to dość szczególna grupa. Rośliny dość silnie się krzewią, ale osiągają rozmiary ok. 30 cm. wys. i tylko nieliczne odmiany mogą dorastać do wys. ok. 0,5 m. Są niezwykle urocze, a ich kwiaty często przypominają kształtem róże szlachetne. Najlepiej nadają sie do uprawy doniczkowej lub na skalnikach. Jak inne róże, potrzebują dużo słońca, więc nie będą dobrze rosły w cieniu. Nie są to jednak rośliny wytrzymałe na mróz, dlatego najlepiej przechowywać je w pomieszczeniu lub bardzo solidnie okryć przed zimą. Nie są też szczególnie odporne na typowe choroby oraz szkodniki. Za to bardzo wdzięcznie kwitną i mogą stanowić niebanalną ozdobę każdego tarasu.

Autor: Katarzyna Józefowicz

Koniecznie zobacz