Jesteś tutaj:

Nolina wygięta (Beukarnea) - roślina nazywana stopą słonia

Alokazja (Alocasia) - roślina doniczkowa
Cyklameny - kwiaty do domu i ogrodu
Difenbachia - kwiat doniczkowy z pięknymi liśćmi
Monstera dziurawa (wonna) i inne odmiany
Palma koralowa - Chamedora wytworna
Sansewieria (Sanseweria, Wężownica) - Sansevieria
Zamiokulkas zamiolistny (Zamioculcas zamifolia)
Zanokcica (Asplenium) - paproć chętnie uprawiana

Nolina wygięta (Beukarnea) - roślina nazywana stopą słonia

Nolina wygięta (Nolina recurvata) lub właściwie beukarnea wygięta (Beaucarnea recurvata), jest bardzo mało wymagającą i jednocześnie niezwykle efektowną rośliną sukulentową. Należy do rodziny o dość oryginalnie brzmiącej nazwie myszopłochowatych, a jej ojczyzną jest Meksyk. Jej poprawna nazwa to beukarnea wygięta, ale dotychczasowa i jednocześnie dużo łatwiejsza – nolina, stosowana jest do dzisiaj.


Wygląd rośliny oraz nazwy zwyczajowe


Swój nietypowy wygląd roślina zawdzięcza ciekawemu pniu, który jest dość gruby i mocno rozszerzający się u podstawy. Ten pień to tak naprawdę nadziemna bulwa, służąca do magazynowania wody. W rejonach Meksyku ta cecha przystosowawcza pozwala roślinie na przeżycie częstych okresów suszy. Na szczycie pędu wyrastają wąskie, długie, zielone i szorstkie liście, tworzące rodzaj „pióropusza”.

Ten niezwykły wygląd noliny sprawił, że doczekała się ona interesujących, a czasem nawet zabawnych nazw zwyczajowych. Nieco spękana faktura łodygi, nawiązująca wyglądem do skóry słonia oraz jej kształt, przyczynił się do nazywania beukarnei „stopą słonia” lub „słoniową nogą”. Natomiast oryginalny układ liści na szczycie nasunął skojarzenia powodujące określanie noliny mianem „kucykowej palmy. Czasem też nazywa się ją „małpim drzewkiem”, choć tego akurat nie da się wyjaśnić w tak prosty sposób, jak poprzednich przydomków.

W swojej ojczyźnie beukarnea osiąga niezwykle imponujące rozmiary, dochodzące nawet do 8 m, jednak w uprawie doniczkowej zwykle nie przekracza 1- 1,5 m. wysokości i to dopiero po kilku latach, gdyż rośnie niezwykle wolno. Noliny korzenią się płytko, jednak bardzo gęsto. Ma to swoje uzasadnienie, gdyż taki system korzeniowy może szybko wchłonąć nawet niewielkie ilości wody, jakie znajdą się na powierzchni.

Nolina wygięta (Nolina recurvata) - Beukarnea wygięta

Nolina wygięta (Nolina recurvata) - Beukarnea wygięta

Nolina w doniczce


Uprawa noliny w mieszkaniu jest stosunkowo łatwa. Trzeba jej jedynie zapewnić niezbyt dużą doniczkę, widne, a latem nawet słoneczne miejsce oraz podlewać rzadko, ale obficie. Woda nie może jednak zalegać w podstawce. Inaczej korzenie rośliny oraz podstawa pędu mogą zacząć gnić. Dlatego po wchłonięciu przez nolinę potrzebnej wody, pozostały nadmiar należy usunąć. Rośliny te lubią ruch powietrza, ciepło i słońce, więc latem z powodzeniem mogą rezydować na balkonach, a niekiedy nawet w gruncie.

W okresie zimowego spoczynku należy nolinę podlewać częściej niż latem, ale bardzo oszczędnie.  Potrzebuje wtedy nieco niższej temperatury w okolicach 10 – 15 °C i widnego stanowiska. Tak powinna spędzić kilka tygodni, gdyż jest to okres umożliwiający jej lepszy wzrost i rozwój w okresie pełnej wegetacji.


Kiedy system korzeniowy noliny mocno się rozrośnie, należy ją przesadzić do nowej doniczki, która powinna być zaledwie o jeden numer większa od poprzedniej. Noliny nie lubią podłoża sprzyjającego gromadzeniu wilgoci, bo takiego nie mają też w swoim naturalnym środowisku. Dlatego do ich sadzenia należy przygotować lekką i przepuszczalną mieszankę ziemi, odpowiednią dla sukulentów i kaktusów.

Nolina wygięta - beukarnea wygięta

Nolina wygięta - beukarnea wygięta

Rozmnażanie i kwitnienie


Noliny rozmnaża się głównie z nasion, choć w naszych warunkach jesteśmy skazani jedynie na ich zakup. W uprawie doniczkowej noliny nie zakwitają. W naturze natomiast kwitną ogromnymi, wznoszącymi się ponad liśćmi pękami malutkich kwiatów. Jednak do zawiązania nasion potrzebne są dwa osobniki, z których jeden jest żeński, a drugi męski. Inaczej nie dojdzie do skutecznego zapylenia.

Nolina wygięta - beukarnea wygięta

Nolina wygięta - beukarnea wygięta

Choroby, szkodniki i inne problemy


Kiedy liście naszej noliny są nieco poskręcane, nie powinniśmy się niepokoić, bo to typowa cecha tych roślin. Natomiast nasz niepokój na pewno powinny wzbudzić zasychające końcówki liści lub nieładne np. brązowe plamy. Takie symptomy mogą świadczyć o zbyt suchym powietrzu, zalaniu rośliny, wystąpieniu choroby grzybowej lub przypaleniu bezpośrednimi promieniami słonecznymi.


W przypadku drobnych błędów uprawowych, można im jeszcze zaradzić, ale jeśli roślinę np. zalejemy, z odratowaniem może być już kłopot. Kiedy powietrze mocno się wysusza, a temperatura jest dość wysoka, mogą pojawić się na liściach przędziorki. Zarówno wtedy, jak i podczas wystąpienia choroby grzybowej, należy stosować odpowiedni preparat ochrony roślin.
Właściwie prowadzona i pielęgnowana nolina, będzie stanowiła niezwykła ozdobę naszego mieszkania lub tarasu. A ponieważ jest długowieczna, nie będziemy musieli martwić się zdobyciem nowego egzemplarza.

Autor: Katarzyna Józefowicz

Koniecznie zobacz