Jesteś tutaj:

Kobea pnąca (Sępota pnąca) - ciekawe pnącze

Bluszcz pospolity - uniwersalne pnącze
Jaśminowiec - krzewy z pachnącymi kwiatami
Lobelia w ogrodzie na balkonie i tarasie
Milin amerykański - pnącze o wyjątkowych kwiatach
Nasturcja większa
Niecierpek balsamina
Pnącza na balkon i do ogrodu
Trawy ozdobne do ogrodu
Tunbergia - oryginalne pnącze
Werbeny (Witułki) - kwiaty na balkon i do ogrodu
Winobluszcz - pnącze kamuflujące niedoskonałości

Kobea pnąca (Sępota pnąca) - ciekawe pnącze

Wybór pnącza do ogrodu wcale nie musi być oczywisty. Zróżnicowanych pnączy nie brakuje, ale przy zawężonych kryteriach, może pojawić się problem z doborem odpowiedniego gatunku, zwłaszcza na balkon. Balkony to miejsca specyficzne, tak więc rośliny powinny być dobierane z uwzględnieniem także kryteriów, których nie musimy uwzględniać przy doborze pnącza do ogrodu. Na balkonach najczęściej uprawia się thunbergię, wilec purpurowy, nasturcję większą, a także kobeę pnącą zwaną sępotą pnącą.

Sępotę pnącą zaliczamy do rodzaju Cobaea, skupiającego gatunki roślin z rodziny wielosiłowatych (Polemoniaceae). Występują one przede wszystkim w cieplejszych rejonach Ameryki. Kobea pnąca w stanie dzikim występuje w Meksyku.

W naszych ogrodach i na balkonach uprawiamy jeden gatunek rodzaju, a więc wspomnianą kobeę pnącą. Mimo, że w swojej ojczyźnie jest wieloletnią byliną, której pędy mogą osiągać nawet do kilkunastu metrów długości w naszym klimacie traktowana jest przede wszystkim jako roślina jednoroczna, która dorasta zaledwie do kilku metrów wysokości.


Kilka uwag o budowie


Przy sprzyjających warunkach, pnącze osiąga nawet do 6- 7 m wysokości. Charakteryzuje się kanciastymi pędami, zazwyczaj purpurowymi. Liście parzysto- pierzaste, złożone, zakończone czepnymi wąsami. Kwiaty duże, dzwonkowate, na długich szypułkach, osiągające nawet do 7- 8 cm. Kwitnienie rozpoczyna się w lipcu. Po przekwitnięciu kwiatów, ukazuje się owoc w formie torebki. Nasiona są bardzo duże, nawet do 15 mm długości.


Zróżnicowanie odmianowe


Kobea pnąca kwitnie przede wszystkim na purpurowo, przy czym w początkowej fazie rozwoju, kwiaty są bardziej zielonkawe. Rzadziej spotykaną odmianą jest odm. ‘Alba’, która charakteryzuje się białymi kwiatami.


Stanowisko


Sępotę należy sadzić w miejscach dobrze nasłonecznionych, ciepłych, zacisznych, osłoniętych przed wiatrem. Zniesie także półcienistą wystawę, ale wówczas słabiej kwitnie. Roślinie należy zapewnić żyzne, próchnicze podłoże, ale nie można przesadzać z jego zasobnością, chyba że chcemy uzyskać dużo masy zielonej, a kwitnienie nie jest dla nas istotne.

Kobea - rozwijający się kwiat

Kobea - rozwijający się kwiat

Uprawa i pielęgnacja


Zakupione bądź uzyskane z siewu rośliny należy posadzić w pojemniku, jeżeli pnącze będzie uprawiane na balkonie czy też tarasie. Sadzonki wysadzamy dopiero pod koniec maja, kiedy minie groźba wystąpienia przymrozków. Kobeę pnącą sadzimy co 40- 50 cm. Podłoże powinno być dobrze przygotowane, głęboko uprawione o odpowiedniej kulturze. Słabe podłoże można wzbogacić dobrze przerobionym kompostem.

Roślinie należy zapewnić stabilne konstrukcje po których będzie się wspinać, dzięki czepnym wąsom.
Jeżeli zaistnieje konieczność wzbogacenia podłoża w nawozy, zwłaszcza w uprawie pojemnikowej, stosujmy nawozy o zmniejszonej zawartości azotu.

W celu przedłużenia kwitnienia, usuwamy przekwitłe kwiaty.




Rozmnażanie


Kobeę pnącą rozmnażamy przede wszystkim generatywnie poprzez nasiona, których nie brakuje w sprzedaży. Nasiona należy wysiać już pod koniec lutego, najlepiej do doniczek. Nasiona są bardzo duże. Do każdej doniczki włóżmy po około trzy nasiona, które warto przed siewem wymoczyć, co przyśpieszy kiełkowanie. W temperaturze pokojowej zaczną kiełkować po około trzech tygodniach. Siewki podlewamy, uszczykujemy, aby ładnie się rozkrzewiły. Do doniczek wciskamy bambusowy kijek, aby jeszcze przed posadzeniem na miejsce stałe, młode sadzonki mały się po czym piąć.

Innym rzadziej stosowanym sposobem rozmnażania kobei pnącej jest sadzonkowanie. Sadzonki wierzchołkowe pobieramy wiosną z rośliny, którą przechowaliśmy w odpowiednim pomieszczeniu. Długość sadzonek wierzchołkowych nie powinna przekraczać 15 cm. Ukorzeniamy je w przepuszczalnym podłożu np. mieszance torfu z piaskiem.


Cięcie


Kobea pnąca zazwyczaj nie jest poddawana cięciu, gdyż traktowana jest głównie jako roślina jednoroczna. Przy nadmiernym rozroście, wykonuje się cięcie ograniczające. Jeżeli mamy zamiar przechować sępotę, wówczas, jeszcze przed nadejściem mrozów, należy roślinę przenieść do chłodniejszego pomieszczenia, uprzednio przycinając na wysokość około 10- 15 cm.

Kobea pnąca - grafika

Kobea pnąca - grafika

Zimowanie


Jak już wspomniano kobea pnąca w swojej ojczyźnie jest byliną, tak więc jeżeli mamy możliwość, możemy kobeę przezimować. Najłatwiej zrobić to przy uprawie kobei w pojemniku. Bardziej pracochłonnym będzie wykopywanie roślin rosnących w gruncie, ale warto wiedzieć, że również takie rośliny można przezimować. Na okres zimy wystarczy przenieść kobeę do jasnego pomieszczenia, zabezpieczonego przed mrozem, w którym temperatura wyniesie niewiele ponad 10°C. Oczywiście przed przeniesieniem kobei do pomieszczenia, ścinamy kilkumetrowe pędy, na wysokość kilkunastu centymetrów. Zimą ograniczamy podlewanie, uważając jednak, aby nie zasuszyć rośliny.


Zastosowanie


Pnącze zazwyczaj traktowane jest jako roślina jednoroczna i wykorzystywane do obsadzania ścian, płotów, trejaży, altan, krat ogrodowych, pergoli, a także balkonów. Daje zwartą, zieloną ścianę nakrapianą purpurą bądź bielą rozwiniętych kwiatów.
Kobea pnąca a choroby

Kobea pnąca należy do roślin mało podatnych na choroby i szkodniki, tak więc jej uprawa przebiega zazwyczaj bezproblemowo.

Grzegorz Bogucki

Koniecznie zobacz