Jesteś tutaj:

Berberys (Kwaśnica) - gatunki, uprawa, rozmnażanie i cięcie

Berberys koreański - uprawa, pielęgnacja i rozmnażanie
Berberys ottawski - uprawa, pielęgnacja i rozmnażanie
Bukszpan - uprawa, przycinanie, rozmnażanie i choroby
Kolcowój (Krzew Goji) - uprawa i jagody
Odmiany berberysów - różnorodne i piękne
Rozmnażanie berberysu z nasion i sadzonek
Sadzenie żywopłotu - najważniejsze informacje
Trzmielina - odmiany i uprawa

Berberys (Kwaśnica) - gatunki, uprawa, rozmnażanie i cięcie

Berberys (Berberis), czyli kwaśnica, jest uniwersalnym i miododajnym ozdobnym krzewem, który swoją popularność zawdzięcza ulistnieniu, kwiatom i owocom. Należy do rodziny berberysowatych. Wyróżnia się ponad 450 gatunków berberysów, z których niektóre zrzucają na zimę liście, a pozostałe są częściowo lub całkowicie zimozielone. Krzewy różnią się znacząco pomiędzy sobą wymiarami. Berberys stosowany jest do tworzenia żywopłotów, jako element ogródka skalnego lub też sadzony pojedynczo. Kwiaty krzewu są żółte lub czerwone, w formie kubkowatej albo kulistej. Kwitnienie następuje późną wiosną. Rośliny charakteryzują się ponadto małymi liśćmi i mocnymi pędami.


Gatunki zrzucające liście na zimę


Berberis ottavensis – Berberys ottawski

Krzew osiągający po 5 latach uprawy wysokość i szerokość około 1,5 m, a ostatecznie 2,4 m. Berberys ottawski jest żywotnym krzewem o zaokrąglonych do owalnych czerwonofioletowych liściach. W okresie wiosennym na wzniesionych i łukowato wygiętych na końcach łodygach pojawiają się zwisające grona małych, żółtych, lekko czerwonawych kwiatów. Jesienią kwiaty zastępowane są przez czerwone owoce o jajowatym kształcie. Odmiany tego gatunku to m.in. Silver Miles i Superba.

Berberis wilsoniae – Berberys Wilsona

Berberis wilsoniae pochodzi z południowo-wschodniej części Chin. Ten gatunek krzewu dorasta do wysokości 60 cm, a rozrasta się na 1 m, po 10 latach zaś ma około 1 m wysokości. Zakwita późną wiosną i utrzymuje kwiaty do wczesnego lata. Żółte kwiaty zebrane są w baldachogrona. Krzew obsypany jest małymi, lancetowatymi liśćmi w kolorze szarozielonym. Berberys Wilsona jest częściowo zimozielony, ponieważ w okresie jesiennym jego liście zmieniają barwę na czerwonopomarańczową. Zawiązujące się owoce upodabniają się w kwestii koloru do liści.

Berberis thunbergii – Berberys Thunberga

Berberys Thunberga to krzew, który po 5 latach od posadzenia ma 1,5 m wysokości i szerokości, a ostatecznie osiąga wysokość 1,8 m i rozrasta się na 2,4 m. Cechuje się sztywnymi, ciernistymi łodygami w kolorze czerwonawobrązowym. Zakwita wiosną, tworząc bladożółte, miejscami podbarwione na czerwono kwiaty. Jego szerokie liście przybierają od spodu niebieskawozieloną barwę, a z wierzchu są zielone lub bladozielone. W okresie jesiennym zawiązują się czerwone owoce, które komponują się z pomarańczowymi i czerwonymi liśćmi. Berberis thunbergii pochodzi z Japonii. Wśród odmian tego gatunku wyróżnia się: Aurea, Bagatelle, Golden Ring, Harlequin, Maria czy Red Chief.

Berberys Thunberga Aurea

Berberys Thunberga Aurea


Gatunki zimozielone


Berberis julianae – Berberys Julianny

Krzew cechuje się długimi, ostrymi cierniami i idealnie sprawdza się jako ochronny żywopłot. W tym celu egzemplarze należy sadzić w odstępach 1m. Ma wąskie i ciemnozielone, w miedzianym odcieniu liście. Późną wiosną rozkwita gęstymi pękami żółtych kwiatów. Jesienią zaś zdobią go niebieskoczarne owoce z woskowym nalotem. Wysokość dorosłego krzewu wynosi około 1,5 m, a ostatecznie nawet 3 m, szerokość odpowiednio 1 m i 2,4 m.

Berberis calliantha

Ten gatunek berberysa jest karłowatym krzewem, który po upływie 5 lat od posadzenia osiąga wysokość i szerokość 60 cm, zaś ostatecznie dorasta do wysokości 1 m i rozrasta się do 1,5 m. Jego pierwotnym środowiskiem jest południowo-wschodnia część Chin. Rozkwita późną wiosną, tworząc bladożółte kwiaty, które jesienią zastępowane są przez niebieskoczarne owoce z białym nalotem. Liście krzewu są małe i błyszczące, a od spodu pokryte woskiem.

Berberis verruculosa – Berberys gruczołkowaty, brodawkowaty

Naturalnym środowiskiem krzewu są Chiny. Dorasta on do 75 cm wysokości i rozrasta się na taką samą szerokość, zaś po upływie 10 lat może mieć wymiary 1,5 m. Jest gęstym i wolno rosnącym krzewem. Liście rośliny są błyszczące i ciemnozielone, a od spodu niebieskobiałe. W okresie letnim obsypuje się żółtozłotymi kwiatami. Wytwarza niebieskoczarne owoce, które dojrzewają jesienią. Odmiana idealnie nadaje się do tworzenia żywopłotów, które najlepiej sadzić zachowując odstęp 60 cm.

Berberys

Berberys

Uprawa


Krzew dobrze czuje się w każdym rodzaju gleby, nie toleruje jedynie tych zbyt nasączonych wodą. Gatunki zrzucające na zimę liście sadzi się od połowy jesieni do wczesnej wiosny. Wymagają dobrze nasłonecznionego stanowiska. Są popularne ze względu na owoce pojawiające się jesienią na krzewie oraz oryginalne ubarwienie liści, które się zmienia w zależności od pory roku. Zimozielone berberysy prawidłowo wzrastają w słońcu albo w lekkim cieniu. Sadzi się je na początku jesieni bądź w pierwszej połowie wiosny. Aby pobudzić roślinę do intensywnego rozkrzewienia się, należy skrócić jej pędy o ćwierć wysokości. Takie krzewy będą dobrze formować się w żywopłot.

Kwitnący berberys

Kwitnący berberys

Rozmnażanie


Krzewy gatunkowe rozmnaża się z nasion, zaś charakterystyczne odmiany uprawne z sadzonek. Z gatunków, które zrzucają liście na zimę pobiera się późnym latem sadzonkę z piętką o długości 8−12 cm, zaś z zimozielonych najlepiej pozyskać wczesna wiosną. Takie sadzonki wymagają ukorzenienia w zimnym inspekcie, w następnym roku przesadzamy je do rozsadnika. Do gruntu mogą zostać przesadzone dopiero, gdy będą 2-letnie.

Owocujący berberys

Owocujący berberys


Cięcie


Regularne cięcie krzewów nie jest wymagane. Można jednak wyciąć kilka starych pędów lub co roku ścinać krzewy do poziomu gruntu, co pobudzi rośliny do wzrostu. Przycinania potrzebują też nadmiernie rozrośnięte okazy, którym należy nadać odpowiedni kształt. Berberysy zrzucające liście przycina się późną zimą, a zimozielone po ustaniu kwitnienia. Krzewy tworzące żywopłoty formuje się raz na rok, pamiętając, żeby wykonać to późnym latem lub późną jesienią, kiedy opadną owoce, w przypadku gatunków zrzucających na zimę liście, a po kwitnieniu – krzewy zimozielone. Do prac porządkowych przy krzewach warto zaopatrzyć się w rękawice, aby nie zranić się kolcami.

Berberys

Berberys

Zastosowanie


Dekoracyjność krzewu powoduje, że stanowi on ciekawy element przydomowego ogrodu, zarówno jako pojedynczo rosnąca roślina, grupa krzewów czy odpowiednio uformowany żywopłot. Berberys często szadzony jest w parkach i w miejskich ogrodach. Dobrze prezentuje się w sąsiedztwie innych krzewów, szczególnie iglaków. Niższe odmiany mogą być sadzone na skalniakach i w donicach.
 

Edyta Fijołek

Koniecznie zobacz